HOŞGELDİN

Test sonucu için beklerken aslında içim rahat. Sadece öylesine yapıyorum. Göz ucuyla baktım iki gözde de çizgi oluşmak üzere. Hemen kâğıdı aldım ama iki dakika bekleyin diyor. Allah’ım nasıl geçmedi o iki dakika. Teste tekrar bakamadım, değişmesini umuyorum. Süre doldu. İçeri gidip elime aldım bir daha baktım. Hiç tereddüt yok, iki pembe çizgi var.

Sevinç, üzüntü, panik, endişe, panik...
Bütün duygular karmakarışık içimde. Evi ileri geri turladım. Kaan’ı aramalıyım. Cevap vermiyor telefon, kapalı ya da kapsama alanı dışında. Lanet mesajı üçüncü kez dinledim ama aklıma yapacak başka da birşey gelmiyor. Sonunda ona ulaşamayacağımı anladım ve pes ettim.
Annemi aradım hemen.
"Test yaptım sonucu pozitif çıktı" dedim.
Annem biraz nane falan kaynat diyecek oldu, ayy delireceğim.
"Anneeeeeeeeeee hamileyim yaniii" diye bağırdım.
"Neeeee" dedi. Sevindi herhalde :D
Sonra "öyle desene kızım pozitif negatif aklımı da karıştırıyorsun" dedi.
Önce bir kan tahlili yaptırayım hemen yanına gelirim diyip kapadım.

Evde dört dönüp sonunda dayanamayarak telefon trafiğini başlattım, babadan once herkes aldı haberi.
Ablam delirdi habere, zaten çocukları çok sever. Onunla konuşurken içimden ne yapacağım, ne olacak diye düşünürken, endişelerim yerini tatlı bir heyecana bıraktı. Bu haberi vermek ne güzeldi yahu. Önce Kaan a söylemeliydim diye düşünüp, suç işliyormuş gibi hissetsem de, asla önce ona ulaşmayı bekleyemeyeceğimi biliyordum.
Nurhan anneden gelmesini istedim. Tek başıma gitmeye cesaret edemedim testi yaptırmaya. Bir saat sonra aşağıdaydı. Hastahanede hala sonuç değişebilir diye düşünüyordum ne yalan. O yüzden sonucu elime alır almaz bir A4 boyutundaki kağıtta bir yerde yazılı negatif yazısını gördüm hemen. Algıda seçicilik diye buna denilir.
"Hııhhh dedim yanlış test işte, çin malı ne de olsa hamile falan değilmişim" diye söyleniyordum ki hemşire kız zırvalamamı duyup arkamızdan seslendi "Hayır bayan yanlış okudunuz; yaklaşık beş haftalık hamilesiniz" dedi.
Hamilemiyim, gerçekten yani, olamaz ki.
Sarıldık,sevindikk ama ben bir yandan o kadar şaşkınım ki... Karnıma baktım...baktım...
Sonra "Kaan istemiyo ki bebek "diye geçirdim aklımdan.
Daha şimdiden öğrenir öğrenmez sahiplendim onu sanki.
"Ne diyecek öğreninceeeeee?"
"Sonuç kesin: bir bebeğim olacak"
"Bebeğim mi?" "Hayır! Bebeğimiz"
"Nerdesin Kaan..."

İçim içime sığmıyor, elim karnımda;
ORADASIN.
ORADA MISIN!
HEM DE BEŞ HAFTADIR!!!
İNANAMIYORUM Kİ
diye düşünerek ordan oraya gezindim gün boyu. Tebrikler, konuşmalar hayal meyal ancak duygularım, o an hissettiklerim hala çok taze.
Saat öğleni geçmiş hiçbir şey yememiştim. Birden panik oldum minik bebeğim aç kaldı diyeeee.

Kaan nerdesin aşkım, bebeğimizi sana söylemeliyim. Saatlerce seninle konuşmalıyım, sevinmelisin, elin karnımda olmalı...

Annemde oturmuş Kaan ı bekliyoruz hep beraber. Ama içim içime sığmıyor ki, bir eve sığabileyim. "Ben biraz dışarı çıkayım, Kaan’a bir sürpriz hazırlayacağım" diyerek dışarı attım kendimi.
Bir oyuncakçıdan çıngırak satın aldım. Sonra da kitapçıdan bir kart. Eve gelip karta
“BABA BEN BU ÇINGIRAĞI BEĞENMEDİM,
BANA YENİSİNİ ALIRMISIN?” yazarak kartı çıngırağa iliştirdim.

Telefon çaldı telefonun üzerinde tüm gün görmeyi istediğim isim belirdi, kalbimde kuşlar uçuştu. Bütün gün bu anı beklemiştim ve nihayet ulaşılır olmuştu sevgili ama bu kez ben, telefonda vermek istemiyorum bu haberi. Paketime vermiştim bu görevi... benden daha cesurdu, hazırdı...

Geçen her saat ömrümden çalmış olsa da, anneme gelmesini isteyip, kapattım telefonu.
Geldiğinde, "sana bir paket gelmiş " diyerek kucağına bırakıverdim haberimizi .
Paketi açarken içim nasıl titredi bilsen. Seninle bekledim bebeğim, sen yanımdaydın benim :D
Tüm dikkatimle yüzüne bakıyordum. Odada derin sessizlik çıngırağın çelimsiz sesleri ile yer değişti. Daha paketi açarken gülümsedi sevgili ve “Baba mı olacağım” dedi :D
Gelip sarıldı kocamann bana, sırf bu anın büyüsü bozulmasın diye korkularını kendine sakladı.
Ama baban konusunda hepimizin yanıldığını anlayacaktık sizin birbiriniz için dünyanın en kıymetli varlıklarına dönüşünüz sandığımızdan çok daha kısa sürede olacaktı.

Sen miniğim beş haftadır buradaymışsın ...
Bizim şimdi ancak haberimiz oldu. Sen de heyecanla izledin mi bizi ilk öğrendiğimiz anlarda.
Gülümsetebildik mi yüzünü...

Anne olacağım

Bir bebeğim olacak.
Bebeğimiz...
Bunu hatırlatmazsam kendime sen yalnız benimsin sanıyorum.
Elim karnıma
Hoşgeldin miniğim...